|
PREDANTIČKO I ANTIČKO DOBA
PSIHIJATRIJSKE MISLI
Pre pojave starogrčkih
i starorimskih filozofa, naučnika i medikusa potojalo
je mišljenje da duhovne sile vladaju materijalnim svetom.
Samim tim one su bile i glavni krivac nečijeg duševnog
poremecaja.
Religijska načela i postojeće društveno uređenje oduvek
su imali izuzetnog uticaja na vrednovanje ponašanja
nekog od njegovih pripadnika. Primer za ovu tvrdnju
možemo naći kod različitih kultura i naroda. Naime,
stari Egipćani, Hebreji i Kinezi su osobe koje su se
ponašale neuobičajeno tretirali kao one koje su opsednute
duhovima.
Spomenici stare Grčke
U slučaju da je ponašanje takvog
čoveka imalo prizvuk mistike i pri tom se uklapalo u
važeće okvire folklora i religije, osoba je bila obasipana
poštovanjem zbog tumačenja da ju je posetio dobar duh.
Ali, ukoliko je pojedinac svojim ponašanjem odstupao
od važećih religijsko - društvenih principa, bivao je
tretiran kao osoba opsednuta zlim demonom. Takvi ljudi
bivali su podvrgnuti egzorcizmu, ritualu "isterivanja
đavola" koji je imao opseg od bezazlenih molitvi,
preko izgladnjivanja, bičevanja, dugotrajnog puštanja
krvi, batinanja i žigosanja, pa do bušenja lobanje,
kako bi "zao duh" mogao da izađe!
Predeo starog
Egipta
U toku četiristogodišnjeg razvoja
antičke misli, dolazi do napuštanja magijskih demonoloških
principa po kojima su ovi poremećaji tumačeni. Naučnici
stare Grčke prvi dolaze do niza dragocenih saznanja
u ovoj oblasti. Sa druge strane, postavljaju se i temelji
humanog postupanja sa takvim ljudima.
Prvo povezivanje psiholoških
poremećaja sa medicinom, odnosno tretiranje "nenormalnih"
individua kao bolesnika, nalazimo kod Hipokrata (460-377
godine p.n.e) - oca moderne medicine. On je prvi koji
je uvideo da je centar ljudskog uma u mozgu.
|
